آخر چه خواهد شد؟
فلسفی ترین پرسشی که زمینه ساز بیشترین انحرافات است تمرکز و توجه بیش از حد به آنچه «آخر» نامیده می شود یا انسان را گرفتار موهومات زندگی پس از مرگ کرده یا او را اسیر ایدئولوژی های آرمان گرا می کند یا چنان حجمی از پوچی ایجاد میکند که بسیاری از ارزشهای زندگی رابی معنا میکند. در جهانی که نه نقطهی آغازی وجود دارد نه پایان، ما تنها در ظرف زمان و مکان خودمان شناوریم. شاید به لحاظ فلسفی بهتر باشد همواره از خود بپرسیم آنچه در زمان حال انجام میدهیم چقدر درست است؟ و قدم درستتر بعدی چه میتواند باشد
ف.ش
